Zwanger in Australië, de eerste 12 weken

Zwangerschapstest in Broome

Op het moment dat ik zwanger raakte, waren we nog volop aan het genieten van onze road trip in West-Australië. Niet echt de ideale situatie om op een Working Holiday Visum in Australië zwanger te raken, maar we zijn ontzettend blij met de zwangerschap. In principe kun je gewoon je hele zwangerschap en bevalling in Australië blijven als je visum nog lang genoeg geldig is. Omdat Nederlanders recht hebben op Medicare, wordt een groot deel van de zorgkosten gewoon vergoed. Zo verliep het eerste trimester van mijn zwangerschap in Australië.

Week 4 – 5

We hadden onze auto neergezet op Cable Beach in Broome. Hier kun je met de auto het strand oprijden tot het vloed wordt. Ik was inmiddels al een week overtijd maar door al het reizen en onregelmatige leven, dachten we dat mijn cyclus misschien gewoon in de war was. Toch hadden we de dag ervoor een zwangerschapstest gekocht.

Toby lag op ons bedje in de auto te relaxen en de gebruiksaanwijzing van de zwangerschapstest te bestuderen toen ik naar hem toe rende met de test. “Twee streepjes!”, riep ik. “Dus je bent zwanger?”, riep hij terug. Een gevoel van blijdschap en paniek overviel ons, maar vooral blijdschap natuurlijk. De dag erna deden we voor de zekerheid nog een test en die was weer positief. Omdat alles in West-Australië erg afgezonderd is, besloten we dat we zo snel mogelijk naar de bewoonde wereld moesten met ziekenhuizen, dokters en meer werkgelegenheid.

Week 6 – 7

We hebben in vier dagen meer dan 4000 km gereden om van Broome naar Cairns te komen. Ter vergelijking: dit is ongeveer van Amsterdam naar Syrië. Toen we aankwamen zochten we eerst naar een huis. Na een aantal bezichtigingen kozen we voor een appartement in een beach resort in de suburb Holloways Beach. Na twee dagen in Cairns konden we intrekken in ons nieuwe huisje. We waren allebei erg blij want we waren echt compleet klaar met kamperen.

Broome -> Cairns
Broome -> Cairns

Daarna heb ik een afspraak gemaakt met een huisarts in een Medical Centre in Cairns. Gelukkig ben ik goed verzekerd in Australië omdat ik een Medicare pas aangevraagd had. De dokter vroeg allemaal dingen over mijn gezondheid en nam toen bloed en urine af. Ik werd gelijk doorverwezen om een echo te laten maken. De volgende dag zagen we de baby voor het eerst op de echo. We konden zelfs een kloppend hartje zien! De baby was nog geen 2 mm lang en de zwangerschap werd vastgesteld op 6 weken en 4 dagen.

Omdat de baantjes in Australië voor reizigers niet echt mijn ding zijn (horeca en farmwork), was ik erg blij dat Toby na een paar dagen al een klant geregeld had voor ons marketing/communicatie bedrijf Brandum. En gelijk een goede klant, want we konden de website maken, de fotografie doen en de tekst voor op de website schrijven. Hier konden we weer even mee vooruit en het gaf ons tijd om nieuwe klanten te zoeken.

Uitzicht van ons appartement in Cairns
Uitzicht van ons appartement in Cairns

We belden de familie in Nederland allemaal een voor een op met een video oproep op Whatsapp om het grote nieuws te vertellen. Iedereen was super blij om dit te horen. Voor de rest vertelden we het nog aan niemand.

Week 8 – 9

In week 8 en 9 was ik extreem misselijk en moe. Ik lag het liefst de hele dag in bed en ik viel bijna flauw toen ik alle kamers in het beach resort moet fotograferen voor de opdracht. Ook heb ik totaal geen zin in eten. De hitte in Cairns maakt het er niet beter op. Ik begin me een beetje zorgen te maken over mijn gezondheid en de baby, maar alle uitslagen van de dokter van die week daarvoor waren positief en ik lees op internet dat het allemaal normaal is. De dokter zegt dat ik last heb van ‘severe morning sickness’ maar dat het helemaal niet erg is zolang je niet uitgedroogd raakt en dat het zelfs een positief teken kan zijn wanneer je veel last hebt van zwangerschapshormonen.

Hier moest ik even gaan zitten vanwege de misselijkheid
Hier moest ik even gaan zitten vanwege de misselijkheid

Toch zijn de misselijkheid en vermoeidheid erg vervelend omdat ik mijn werk goed wil doen. Daarnaast ben ik met allemaal dingen tegelijk bezig. Alles opzoeken over zwangerschap en de juiste voeding voor mij en de baby, of ik in Nederland dezelfde medicijnen voorgeschreven zou krijgen (ijzer en foliumzuur, en nee, m’n Nederlandse dokter zei dat ijzer niet gebruikelijk is), wat ik allemaal moest regelen en natuurlijk de grote vraag of we terug gaan naar Nederland. Het levert allemaal veel stress op want we zaten in Australië zonder enige planning. Dit moest dus allemaal snel veranderen. We zitten natuurlijk wel nog steeds op een roze wolk en zijn zo blij dat we bijna niet kunnen geloven dat er echt een baby’tje aankomt.

Week 10-11

We hebben besloten om terug te gaan naar Amsterdam. Het lijkt ons leuker om een baby te krijgen als we niet in ons eentje aan de andere kant van de wereld zitten maar wat meer in de buurt van familie en vrienden zijn. De dokter zei dat het het veiligst is om tussen 20 en 28 weken te vliegen en dan komt toevallig ook mijn huis in Amsterdam weer vrij. Tot die tijd blijven we hier werken en willen we nog een stukje van de oostkust van Australië zien. We genieten ook zoveel mogelijk van de omgeving van Cairns.

Crystal Cascades vlakbij Cairns
Crystal Cascades vlakbij Cairns

Helaas heeft iemand van de familie het nieuws van onze zwangerschap doorverteld aan een vriend, waardoor het als een lopend vuurtje ging. Ik moest dus in de 10e week geforceerd al mijn vriendinnen opbellen met video-Whatsapp zodat ze het van mij zouden horen en niet van iemand anders. Ik wilde het heel graag voor onszelf houden tot de ik meer zekerheid had bij de 12 weken echo. Het was voor ons makkelijk geheim te houden omdat we aan de andere kant van de wereld zitten dus het was jammer dat het zo moest gaan. Natuurlijk was iedereen wel heel blij met het nieuws en verheugen ze zich nu al op de komst van de baby.

In week 11 krijg ik een blaasontsteking waarvoor ik antibiotica krijg van de dokter. Ik vertrouw mijn Australische dokter erop dat de antibiotica niet slecht is voor de baby, maar ik ben wel heel verdrietig want ik vind het zielig voor de baby dat ik antibiotica moet slikken. (Klinkt raar maar het is echt waar.)

Week 12

Met twaalf weken en drie dagen laten we de combinatietest doen en zien we dus eindelijk de baby weer op een echo. De baby is echt enorm gegroeid en lijkt inmiddels echt op een baby! Hij/zij is inmiddels 6,7 cm lang en was heel druk aan het bewegen met twee armpjes en twee beentjes. We konden zien dat hij/zij op zijn duimpje ging zuigen en op een gegeven moment kreeg hij/zij ook nog de hik. Een paar dagen later kregen we de testuitslagen terug en er was een ‘low risk’ op chromosoomafwijkingen. Goed nieuws dus!

12 weken echo
12 weken echo

De weken hierna ben ik gelukkig een stuk minder misselijk en heb ik veel meer energie. Ik ben inmiddels weer in Nederland en zal binnenkort meer bloggen over de zwangerschap!

Hoe verliepen bij jou de eerste 12 weken van de zwangerschap?

Laura Saija

Hi, I'm Laura from Amsterdam. I currently live in Australia with my boyfriend for at least a year. Read all about my travels on glampacker.nl! x Laura

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.